Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Księga Liczb (Lb 35)

Dział lewitów

1
Mówił Pan do Mojżesza na równinach Moabu w pobliżu Jordanu, naprzeciw
Jerycha, te słowa:
2
“Rozkaż Izraelitom, niech oddadzą lewitom w dziedziczne
posiadanie miasta, w których by mieszkali, i pastwiska dokoła miast.
3

Miasta będą im służyć za mieszkanie, a należące do nich pastwiska będą dla
ich bydła, trzód i wszelkich zwierząt.
4
Pastwiska miast, które oddacie do
użytku lewitom, mają się rozciągać na tysiąc łokci wokół jego murów.
5

Odmierzcie poza miastem dwa tysiące łokci od strony wschodniej, dwa tysiące
łokci od strony południowej, dwa tysiące łokci od strony zachodniej i dwa
tysiące łokci od strony północnej, by samo miasto leżało w środku – to będą
pastwiska owych miast.
6
Z miast, które oddacie lewitom, będzie sześć miast
ucieczki, by zabójca do nich mógł się schronić, a prócz tego oddacie im
jeszcze czterdzieści dwa miasta.
7
Liczba zatem miast, które wraz z
pastwiskami należeć mają do lewitów, wynosić będzie czterdzieści osiem.
8

Przy wyborze miast, które oddacie z dziedzictwa Izraelitów, weźmiecie z
większego pokolenia większą ich liczbę, a z mniejszego – mniejszą. Każde
winno odstąpić stosownie do otrzymanego dziedzictwa odpowiednią liczbę miast
lewitom”.

Miasta ucieczki

9
Tak mówił dalej Pan do Mojżesza:
10
“Powiedz Izraelitom, co następuje:
Gdy wejdziecie przez Jordan do ziemi Kanaan,
11
wybierzcie sobie miasta,
którzy służyć wam będą za miasta ucieczki; tam będzie mógł się schronić
zabójca, który zabił drugiego nieumyślnie.
12
Miasta te będą dla was
schronieniem przed mścicielem krwi, by zabójca nie poniósł śmierci, zanim
nie stanie przed sądem społeczności.
13
Co do miast, które macie ustanowić,
to powinniście mieć sześć miast ucieczki.
14
Trzy miasta za Jordanem i trzy
w ziemi Kanaan będą służyć za miasta ucieczki.
15
Owe sześć miast winny
służyć za schronienie zarówno Izraelitom, jak i obcym, oraz tym, którzy
osiedlili się pośród was; tam może uciekać każdy, kto zabił drugiego
nieumyślnie.
16
Jeżeli kogoś jednak tak pobił przedmiotem żelaznym, iż
tamten umarł, jest zabójcą, a jako taki musi zostać zabity.
17
Gdy kogoś
uderzył kamieniem, którym można zabić, i ten [uderzony] umarł, jest zabójcą
i jako taki musi zostać zabity.
18
Gdyby kogoś jakimś przedmiotem drewnianym
tak pobił, iż ów [człowiek] umarł, a można było tym narzędziem śmierć zadać,
jest zabójcą i jako taki musi umrzeć.
19
Zabójcę winien zabić mściciel krwi;
gdziekolwiek go spotka, może go zabić.
20
Gdyby ktoś drugiemu zadał cios z
nienawiści albo rzucił się na niego w zbrodniczym zamiarze, tak iż tamten
umarł,
21
albo gdyby w złości zadał ręką cios śmiertelny, wtedy ten, który
uderzył, musi być zabity; jest bowiem zabójcą i mściciel krwi może go zabić,
kiedy go spotka.
22
Gdy mu jednak zadał cios nie z nienawiści albo gdy
rzucił na niego jakimkolwiek przedmiotem, ale nie w zamiarze zabicia,
23
lub
też nie widząc spuścił na niego kamień, który może zabić, tak iż tamten
rzeczywiście umarł, chociaż nie był mu nieprzyjazny i nie chciał mu nic
złego uczynić,
24
wtedy według powyższych zasad społeczność rozstrzygnie
pomiędzy zabójcą a mścicielem krwi.
25
Społeczność zabezpieczy go przed
zemstą mściciela krwi i przyjmie go z powrotem do miasta ucieczki, gdzie się
schronił, i będzie tam przebywał aż do śmierci arcykapłana, który jest
namaszczony olejem świętym.
26
Gdy jednak zabójca opuści obręb swego miasta
ucieczki, do którego się schronił,
27
i gdy go mściciel krwi spotka poza
obrębem miasta ucieczki, wtedy mściciel krwi nie zaciąga winy, gdy zgładzi
zabójcę.
28
Do śmierci bowiem arcykapłana winien zabójca przebywać w swoim
mieście ucieczki. Natomiast po śmierci arcykapłana może wrócić do swojej
dziedzicznej posiadłości.
29
Te nakazy powinny być dla was prawem po
wszystkie pokolenia i na wszystkich miejscach waszego pobytu.
30
Jeżeli ktoś
popełni zabójstwo, skazuje się go na śmierć na podstawie zeznań świadków;
jednak zeznanie jednego świadka nie wystarczy do wydania wyroku śmierci.
31

Nie możecie przyjmować żadnego okupu za życie zabójcy, który winien jest
śmierci. Musi zostać zabity.
32
Nie możecie również od tego, który się
schronił do miasta ucieczki, przyjmować żadnego okupu w tym celu, by mógł
wrócić przed śmiercią arcykapłana i mieszkać w [swojej] ojcowiźnie.
33
Nie
będziecie bezcześcili kraju, w którym mieszkacie. Krew bezcześci ziemię i
nie ma innego zadośćuczynienia za krew przelaną, jak tylko krew tego, który
ją przelał.
34
Nie plamcie przeto ziemi, w której mieszkacie, pośrodku
której jest również moje mieszkanie. Ja bowiem, Pan, mieszkam pośród
Izraelitów”.

Zostaw wpis