Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Księga Rodzaju (Rdz 47)

1
Józef wszedłszy do faraona oznajmił mu: “Ojciec mój i bracia z trzodami,
bydłem i całym dobytkiem przybyli z ziemi Kanaan i są już w kraju Goszen”.
2

Po czym Józef przedstawił faraonowi pięciu swych braci, których zabrał z
sobą.
3
Faraon zapytał jego braci: “Jakie jest wasze zajęcie?” Odpowiedzieli
mu: “Pasterzami trzód jesteśmy zarówno my, słudzy twoi, jak i nasi
przodkowie”.
4
I dalej mówili do faraona: “Przybyliśmy, aby się zatrzymać
jako przychodnie w tym kraju, gdyż brakuje paszy dla trzód twoich sług, tak
ciężki jest głód w ziemi Kanaan. Niechaj więc teraz zamieszkają słudzy twoi
w Goszen!”
5
Faraon rzekł do Józefa: “Ojciec twój i twoi bracia przybyli do
ciebie.
6
Cały kraj egipski stoi przed tobą otworem. W najbardziej żyznej
jego części osiedl twego ojca i twych braci; niechaj więc zamieszkają w
kraju Goszen. Jeśli zaś wiesz, że są wśród nich ludzie dzielni, uczyń ich
zarządcami mojego żywego dobytku, niech czuwają nad moimi trzodami”.
7
Potem
Józef przyprowadził swego ojca, Jakuba, i przedstawił go faraonowi. A gdy
Jakub złożył faraonowi życzenia pomyślności,
8
faraon zapytał go: “Ile lat
życia sobie liczysz?”
9
Jakub odpowiedział faraonowi: “Liczba lat mojego
pielgrzymowania – sto i trzydzieści. Niezbyt długie i smutne były lata mego
życia; nie są one tak długie, jak lata pielgrzymowania mych przodków”.
10
Po
czym Jakub, życząc faraonowi pomyślności, odszedł.

11
Józef osiedlił ojca i braci, dając im posiadłość w najbardziej żyznej
części Egiptu, w ziemi Ramses, jak mu polecił faraon.
12
I zaopatrywał ojca
i braci, i całą rodzinę swego ojca w żywność, stosownie do liczby dzieci.

Rządy Józefa w Egipcie w latach głodu

13
W całym kraju nie było żywności, toteż nastał bardzo ciężki głód.
Ziemie Egiptu i Kanaanu były wyczerpane skutkiem głodu.
14
Józef zaś
gromadził wówczas wszystkie pieniądze, jakie znajdowały się w Egipcie i
Kanaanie, za zboże, które kupowano, i pieniądze te oddawał do pałacu
faraona.
15
W końcu wyczerpały się pieniądze mieszkańcom Egiptu i Kanaanu, i
wtedy wszyscy Egipcjanie przychodzili do Józefa, prosząc go: “Daj nam
chleba. Czyż mamy umrzeć na twoich oczach? Nie mamy już bowiem pieniędzy”.

16
A Józef mówił: “Jeśli nie macie pieniędzy, sprowadźcie wasz żywy dobytek,
a dam wam za niego zboże”.
17
Sprowadzili więc swój żywy dobytek do Józefa i
on dawał im żywność w zamian za konie, za stada owiec i wołów oraz za osły.
I tak w owym roku żywił ich w zamian za cały ich żywy dobytek.
18
A gdy ten
rok upłynął, przyszli w następnym i oznajmili mu: “Nie mamy co ukrywać przed
tobą, panie mój, że gdy już wyczerpały się nam pieniądze i gdy stada nasze
są u ciebie, nie pozostało nam nic, co moglibyśmy dać tobie, panie, oprócz
nas samych i naszej ziemi!
19
Dlaczego na twoich oczach mamy zginąć my i
nasza ziemia? Kup więc nas i ziemię naszą za chleb; będziemy niewolnikami
faraona, a nasza ziemia [jego własnością]. Byleś nam dał ziarno do siewu, a
przetrwamy, nie pomrzemy i ziemia nasza nie będzie leżała odłogiem”.

20
Józef wykupił więc wszystkie grunty w Egipcie dla faraona; każdy
bowiem Egipcjanin sprzedał swe pole, gdyż głód był coraz większy. Tak więc
ziemia stała się własnością faraona.
21
Ludność zaś od jednego do drugiego
krańca Egiptu przeniósł do miast.
22
Nie wykupił tylko gruntów kapłanów,
gdyż był przywilej faraona dla kapłanów i na jego podstawie mieli oni
zapewnione utrzymanie. Dlatego nie sprzedali swych gruntów.
23
Potem Józef
przemówił do ludności: “Oto dzisiaj nabyłem was i waszą ziemię dla faraona.
Macie tu ziarno, obsiejcie ziemię.
24
A gdy nadejdą żniwa, oddacie piątą
część plonów faraonowi, cztery zaś części zostawicie sobie na obsianie pola
i na wyżywienie dla was, dla waszych domowników <i dla waszej dziatwy>!”
25

Odpowiedzieli: “Zachowałeś nas przy życiu! Obyś nas darzył życzliwością,
panie nasz, a my będziemy niewolnikami faraona!” -
26
Rozporządzenie, które
dał Józef w sprawie roli w Egipcie, obowiązuje po dzień dzisiejszy: piątą
część plonów [należy oddawać] faraonowi. Jedynie grunty kapłanów nie stały
się własnością faraona.

Jakub i synowie Józefa

27
Izrael zamieszkał w Egipcie, w kraju Goszen. Wzięli go sobie na
własność, a że byli płodni, bardzo się rozmnożyli.

28
Jakub, przeżywszy w Egipcie siedemnaście lat, doczekał się sto
czterdziestego siódmego roku życia.
29
A gdy zbliżała się śmierć Izraela,
kazał wezwać swego syna Józefa i rzekł do niego: “Jeśli darzysz mnie
życzliwością, połóż mi twą rękę pod biodro na dowód twojej wiernej miłości,
że nie pogrzebiesz mnie w Egipcie,
30
ale gdy zasnę z mymi przodkami,
wywieziesz mnie z Egiptu i pogrzebiesz w ich grobie”. Odrzekł: “Uczynię, jak
powiedziałeś”.
31
Wtedy [Izrael] powiedział: “Przysięgnij mi!” A gdy
przysiągł, Izrael opadł na wezgłowie swego łoża.

Zostaw wpis