Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Księga Wyjścia (Wj 16)

Przepiórki i manna

1
Następnie wyruszyli z Elim. Przybyło zaś całe zgromadzenie Izraelitów na
pustynię Sin, położoną między Elim a Synajem, piętnastego dnia drugiego
miesiąca od ich wyjścia z ziemi egipskiej.
2
I zaczęło szemrać na pustyni
całe zgromadzenie Izraelitów przeciw Mojżeszowi i przeciw Aaronowi.
3

Izraelici mówili im: “Obyśmy pomarli z ręki Pana w ziemi egipskiej, gdzieśmy
zasiadali przed garnkami mięsa i jadali chleb do sytości! Wyprowadziliście
nas na tę pustynię, aby głodem umorzyć całą tę rzeszę”.

4
Pan powiedział wówczas do Mojżesza: “Oto ześlę wam chleb z nieba, na
kształt deszczu. I będzie wychodził lud, i każdego dnia będzie zbierał
według potrzeby dziennej. Chcę ich także doświadczyć, czy pójdą za moimi
rozkazami czy też nie.
5
Lecz w dniu szóstym zrobią zapas tego, co
przyniosą, a będzie to podwójna ilość tego, co będą zbierać codziennie”.
6

Mojżesz i Aaron powiedzieli do społeczności Izraelitów: “Tego wieczora
ujrzycie, że to Pan wyprowadził was z ziemi egipskiej.
7
A rano ujrzycie
chwałę Pana, gdyż usłyszał On, że szemrzecie przeciw Panu. Czymże my
jesteśmy, że szemrzecie przeciw nam?”
8
Mojżesz powiedział: “Wieczorem Pan
da wam mięso do jedzenia, a rano chleb do sytości, bo słyszał Pan szemranie
wasze przeciw Niemu. Czymże bowiem my jesteśmy? Nie szemraliście przeciwko
nam, ale przeciw Panu!”

9
Mojżesz rzekł do Aarona: “Powiedz całemu zgromadzeniu Izraelitów:
Zbliżcie się do Pana, gdyż słyszał wasze szemrania”.
10
W czasie przemowy
Aarona do całego zgromadzenia Izraelitów spojrzeli ku pustyni i ukazała się
im w obłoku chwała Pana.
11
I przemówił Pan do Mojżesza tymi słowami:
12

“Słyszałem szemranie Izraelitów. Powiedz im tak: O zmierzchu będziecie jeść
mięso, a rano nasycicie się chlebem. Poznacie wtedy, że Ja, Pan, jestem
waszym Bogiem”.
13
Rzeczywiście wieczorem przyleciały przepiórki i pokryły
obóz, a nazajutrz rano warstwa rosy leżała dokoła obozu.
14
Gdy się warstwa
rosy uniosła ku górze, wówczas na pustyni leżało coś drobnego, ziarnistego,
niby szron na ziemi.
15
Na widok tego Izraelici pytali się wzajemnie: “Co
to jest?” – gdyż nie wiedzieli, co to było. Wtedy powiedział do nich
Mojżesz: “To jest chleb, który daje wam Pan na pokarm.
16
To zaś nakazał wam
Pan: Każdy z was zbierze dla siebie według swej potrzeby, omer na głowę.
Każdy z was przyniesie według liczby osób, które należą do jego namiotu”.
17

Izraelici uczynili tak i zebrali jedni dużo, drudzy mało.
18
Gdy mierzyli
swój zbiór omerem, to ten, który zebrał wiele, nie miał nic zbywającego, kto
zaś za mało zebrał, nie miał żadnego braku – każdy zebrał według swych
potrzeb.

19
Następnie Mojżesz powiedział do nich: “Niechaj nikt nie pozostawia
nic z tego do następnego rana”.
20
Niektórzy nie posłuchali Mojżesza i
pozostawili trochę na następne rano. Jednak tworzyły się robaki i nastąpiło
gnicie. I rozgniewał się na nich Mojżesz.
21
Zbierali to każdego rana, każdy
według swych potrzeb. Lecz gdy słońce goręcej przygrzewało, topniało.

22
W szóstym zaś dniu zbierali podwójną ilość pożywienia, dwa omery na
każdego. I przybyli wszyscy przełożeni zgromadzenia, i donieśli to
Mojżeszowi.
23
A on rzekł do nich: “Oto, co Pan chciał wam powiedzieć: Dniem
świętym spoczynku, szabatem poświęconym dla Pana, jest dzień jutrzejszy.
Upieczcie, co chcecie upiec, i ugotujcie, co chcecie ugotować. Wszystko zaś,
co wam zbywa, odłóżcie na dzień następny”.
24
I odłożyli na następny dzień
według nakazu Mojżesza. I nie nastąpiło gnicie, ani też nie tworzyły się tam
robaki.
25
Mojżesz powiedział: “Jedzcie to dzisiaj, albowiem dzisiaj jest
szabat ku czci Pana! Dzisiaj nie znajdziecie tego na polu.
26
Przez sześć
dni możecie zbierać, jednak w dniu siódmym jest szabat i nie będzie nic tego
dnia”.

27
Niektórzy z ludu wyszli siódmego dnia, aby zbierać, ale nic nie
znaleźli.
28
Wówczas Pan powiedział do Mojżesza: “Jakże długo jeszcze
będziecie się wzbraniali zachowywać moje nakazy i moje prawa?
29
Patrzcie!
Pan nakazał wam szabat i dlatego w szóstym dniu dał wam pokarm na dwa dni.
Każdy przeto z was pozostanie w domu! W dniu siódmym żaden z was niech nie
opuszcza swego miejsca zamieszkania”.
30
I stosownie do tego lud obchodził
dnia siódmego szabat.

31
Dom Izraela nadał temu [pokarmowi] nazwę manna. Była ona biała jak
ziarno kolendra i miała smak placka z miodem.

32
Mojżesz rzekł: “Oto, co nakazał Pan: Napełnijcie omer i przechowajcie
go dla waszych późniejszych pokoleń, aby ujrzeli pokarm, którym żywiłem was
na pustyni po wyprowadzeniu z ziemi egipskiej”.
33
Mojżesz rzekł do Aarona:
“Weź naczynie i napełnij je omerem manny, i złóż ją przed Panem, aby
przechować ją dla waszych późniejszych pokoleń”.
34
Aaron położył je przed
Świadectwem, aby przechować – jak to Pan nakazał Mojżeszowi.

35
Izraelici jedli mannę przez czterdzieści lat, aż przybyli do ziemi
zamieszkałej. Jedli mannę, aż przybyli do granic ziemi Kanaan.
36
Omer zaś
jest dziesiątą częścią efy.

Zostaw wpis