Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Księga Wyjścia (Wj 21)

Prawo rodzinne

1
Te są prawa, które im przedstawisz.
2
Jeśli kupisz niewolnika -
Hebrajczyka, będzie <ci> służył sześć lat, w siódmym roku zwolnisz go bez
wykupu.
3
Jeśli przyszedł sam, odejdzie sam, a jeśli miał żonę, odejdzie z
żoną.
4
Lecz jeśli jego pan dał mu żonę, która zrodziła mu synów i córki,
żona jak i dzieci będą należeć do pana, a on odejdzie sam.
5
A jeśliby
niewolnik oświadczył wyraźnie: “Miłuję mojego pana, moją żonę i moje dzieci
i nie chcę odejść wolny”,
6
wówczas zaprowadzi go pan przed Boga i zawiedzie
do drzwi albo do bramy, i przekłuje mu pan jego ucho szydłem, i będzie
niewolnikiem jego na zawsze.

7
Jeśliby ktoś sprzedał swą córkę w niewolę jako niewolnicę, nie
odejdzie ona, jak odchodzą niewolnicy.
8
A jeśliby nie spodobała się panu,
który <przeznaczył ją> dla siebie, niech pozwoli ją wykupić. Ale nie może
jej sprzedać obcemu narodowi, gdyż byłoby to oszustwem wobec niej.
9
Jeśli
zaś przeznaczył ją dla syna, to niech uczyni z nią, jak prawo nakazuje
obejść się z córkami.
10
Jeśli zaś weźmie sobie inną, nie może tamtej
odmawiać pożywienia, odzieży i wspólnego mieszkania.
11
Jeśli nie spełni
wobec niej tych trzech warunków, wówczas odejdzie ona wolna bez wykupu.

Prawo karne

12
Jeśli kto tak uderzy kogoś, że uderzony umrze, winien sam być
śmiercią ukarany.
13
[W tym jednak wypadku], gdy nie czyhał na niego, a
tylko Bóg dopuścił, że sam wpadł w ręce, wyznaczę ci miejsce, do którego
będzie mógł uciekać [zabójca].
14
Jeśli zaś ktoś posunąłby się do tego, że
bliźniego zabiłby podstępnie, oderwiesz go nawet od mego ołtarza, aby ukarać
śmiercią.
15
Kto by uderzył swego ojca albo matkę, winien być ukarany
śmiercią.
16
Kto by porwał człowieka i sprzedał go, albo znaleziono by go
jeszcze w jego ręku, winien być ukarany śmiercią.
17
Kto by złorzeczył ojcu
albo matce, winien być ukarany śmiercią.
18
Kto by w kłótni uderzył
bliźniego kamieniem albo pięścią, ale go nie zabił, tylko zmusił do
pozostania w łóżku,
19
to gdy ten wstanie i będzie o lasce chodził na
dworze, ten, który go uderzył, będzie wolny i tylko mu wynagrodzi przerwę w
pracy, i dołoży starań, żeby go wyleczyć.

20
Kto by pobił kijem swego niewolnika lub niewolnicę, tak iżby zmarli
pod jego ręką, winien być surowo ukarany.
21
A jeśliby pozostali przy życiu
jeden czy dwa dni, to nie będzie podlegał karze, gdyż są jego własnością.
22

Gdyby mężczyźni bijąc się uderzyli kobietę brzemienną powodując poronienie,
ale bez jakiejkolwiek szkody, to [winny] zostanie ukarany grzywną, jaką <na
nich> nałoży mąż tej kobiety, i wypłaci ją za pośrednictwem sędziów
polubownych.
23
Jeżeli zaś ona poniesie jakąś szkodę, wówczas on odda życie
za życie,
24
oko za oko, ząb za ząb, rękę za rękę, nogę za nogę,
25

oparzenie za oparzenie, ranę za ranę, siniec za siniec.

26
Jeśliby ktoś uderzył niewolnika lub niewolnicę w oko i spowodował
jego utratę, winien za oko obdarzyć ich wolnością.
27
Również gdyby wybił
ząb niewolnikowi swemu lub niewolnicy, winien za ząb uczynić ich wolnymi.

28
Jeśliby wół pobódł mężczyznę lub kobietę tak, iż ponieśliby śmierć,
wówczas wół musi być ukamienowany, lecz nie wolno spożyć jego mięsa,
właściciel zaś wołu będzie wolny od kary.
29
Gdy jednak wół bódł i dawniej,
i zwracano uwagę na to właścicielowi, a on go nie pilnował, tak iż [wół]
zabiłby mężczyznę lub kobietę, to nie tylko wół winien być ukamienowany, ale
też i właściciel jego winien ponieść śmierć.
30
Gdyby zaś nałożono mu
zapłatę, to winien za swoje życie dać taki okup, jaki mu nałożą.
31
Jeśliby
zaś [wół] pobódł chłopca lub dziewczynę, to też winno się postąpić według
takiego samego przepisu.
32
Gdyby zaś wół zabódł niewolnika lub niewolnicę,
jego właściciel winien wypłacić ich panu trzydzieści syklów srebrnych, wół
zaś będzie ukamienowany.

Prawo rzeczowe

33
Jeśliby ktoś zostawił cysternę odkrytą albo jeśliby ktoś wykopał
cysternę, a nie przykrył jej, i wpadł tam wół lub osioł,
34
właściciel
cysterny winien dać właścicielowi bydlęcia odszkodowanie w pieniądzach, a
zwierzę będzie należało do niego.
35
Gdyby wół jednego właściciela uderzył
wołu innego właściciela i zabiłby go, wówczas sprzedadzą żywego wołu i
podzielą się zapłatą za niego, podzielą się też zabitym wołem.
36
Lecz gdyby
było wiadomo, że wół ten bódł od dawna, a jego właściciel go nie pilnował,
wówczas odda on wołu za wołu, zabity zaś [wół] będzie należał do niego.

37
Jeśliby ktoś ukradł wołu lub owcę i zabiłby je lub sprzedał, wówczas
zwróci pięć wołów za jednego wołu i cztery jagnięta za jedną owcę.

Zostaw wpis