Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Księga Wyjścia (Wj 4)

1
Na to powiedział Mojżesz: “A jeśli nie uwierzą i nie usłuchają słów moich,
mówiąc, że Pan nie ukazał mi się wcale?”
2
Wówczas Pan zapytał go: “Co masz
w ręku?” Odpowiedział: “Laskę”.
3
Wtedy rozkazał: “Rzuć ją na ziemię”. A on
rzucił ją na ziemię, i zamieniła się w węża. Mojżesz zaś uciekał przed nim.

4
Pan powiedział wtedy do Mojżesza: “Wyciągnij rękę i chwyć go za ogon”. I
wyciągnął rękę i uchwycił go, i stał się znów laską w jego ręku.
5
“Tak
uczyń, aby uwierzyli, że ukazał tobie Pan, Bóg ojców ich, Bóg Abrahama Bóg
Izaaka i Bóg Jakuba”.

6
Ponownie rzekł do niego Pan: “Włóż rękę w zanadrze!” I włożył rękę w
zanadrze, a gdy ją wyjął, była pokryta trądem białym jak śnieg.
7
I rzekł
znów: “Włóż rękę w zanadrze!” I włożył ją ponownie w zanadrze, a gdy ją po
chwili wyciągnął, była taka jak reszta ciała.

8
“Tak więc, jeśli nie uwierzą i nie przyjmą świadectwa pierwszego
znaku, uwierzą świadectwu drugiego znaku.
9
A gdyby nawet nie uwierzyli tym
dwom znakom i nie zważali na mowę twoją, wówczas zaczerpniesz wody z Nilu i
wylejesz na suchą ziemię; a woda zaczerpnięta z Nilu stanie się krwią na
ziemi”.

10
I rzekł Mojżesz do Pana: “Wybacz, Panie, ale ja nie jestem wymowny,
od wczoraj i przedwczoraj, a nawet od czasu, gdy przemawiasz do Twego
sługi. Ociężały usta moje i język mój zesztywniał”.
11
Pan zaś odrzekł: “Kto
dał człowiekowi usta? Kto czyni go niemym albo głuchym, widzącym albo
niewidomym, czyż nie Ja, Pan?
12
Przeto idź, a Ja będę przy ustach twoich i
pouczę cię, co masz mówić”.
13
Lecz Mojżesz rzekł: “Wybacz, Panie, ale
poślij kogo innego”.
14
I rozgniewał się Pan na Mojżesza, mówiąc: “Czyż nie
masz brata twego Aarona, lewity? Wiem, że on ma łatwość przemawiania. Oto
teraz wyszedł ci na spotkanie, a gdy cię ujrzy, szczerze się ucieszy.
15
Ty
będziesz mówił do niego i przekażesz te słowa w jego usta. Ja zaś będę przy
ustach twoich i jego, i pouczę was, co winniście czynić.
16
Zamiast ciebie
on będzie mówić do ludu, on będzie dla ciebie ustami, a ty będziesz dla
niego jakby Bogiem.
17
A laskę tę weź do ręki, bo nią masz dokonać znaków”.

18
I odszedł Mojżesz, a wróciwszy do teścia swego Jetry, powiedział mu:
“Pozwól mi iść z powrotem do braci moich, którzy są w Egipcie, aby zobaczyć,
czy są jeszcze przy życiu”. Jetro powiedział do Mojżesza: “Idź w pokoju”.

19
Pan powiedział do Mojżesza w Madian: “Wracajże do Egiptu, gdyż umarli
wszyscy ci, którzy czyhali na twe życie”.
20
Wziął Mojżesz swą żonę i synów,
wsadził ich na osła i powracał do ziemi egipskiej. Wziął też Mojżesz ze sobą
laskę Boga.

21
Pan rzekł do Mojżesza: “Gdy będziesz zbliżał się do Egiptu, pamiętaj
o władzy czynienia wszelkich cudów, jaką ci dałem do ręki, i okaż ją przed
faraonem. Ja zaś uczynię upartym jego serce, że nie zechce zezwolić na
wyjście ludu.
22
A ty wtedy powiesz do faraona: “To mówi Pan: Synem moim
pierworodnym jest Izrael.
23
Mówię ci: Wypuść mojego syna, aby mi cześć
oddawał; bo jeśli zwlekać będziesz z wypuszczeniem go, to Ja ześlę śmierć na
twego syna pierworodnego”".

24
W czasie podróży w miejscu noclegu spotkał Pan Mojżesza i chciał
go zabić.
25
Sefora wzięła ostry kamień i odcięła napletek syna swego i
dotknęła nim nóg Mojżesza, mówiąc: “Oblubieńcem krwi jesteś ty dla mnie”.
26

I odstąpił od niego [Pan]. Wtedy rzekła: “Oblubieńcem krwi jesteś przez
obrzezanie”.

27
Do Aarona powiedział Pan: “Wyjdź na pustynię naprzeciw Mojżesza”.
Wyszedł więc, a gdy go spotkał w pobliżu góry Boga, ucałował go.
28
Mojżesz
opowiedział Aaronowi o wszystkich słowach Pana, który go posłał, oraz o
wszystkich znakach, jakie polecił mu wykonać.
29
Poszli więc Mojżesz i
Aaron. A gdy zebrali całą starszyznę Izraelitów,
30
powiedział Aaron
wszystko to, co Pan mówił Mojżeszowi, ten zaś wykonywał znaki na oczach
ludu.
31
I uwierzył lud, gdy słyszał, że Pan nawiedził Izraelitów i wejrzał
na ich ucisk. A uklęknąwszy, oddali pokłon.

Zostaw wpis