Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

Lamentacje (Lm 3)

SKARGA I POCIECHA

Pod ręką Bożą

Alef.

1
Jam człowiek, co zaznał boleści
pod rózgą Jego gniewu;

2
On mnie prowadził, iść kazał
w ciemnościach, a nie w świetle,

3
przeciwko mnie jednemu
cały dzień zwracał swą rękę.

Bet.

4
Zniszczył me ciało i skórę,
połamał moje kości,

5
osaczył mnie i nagromadził wokół
jadu i goryczy;

6
ciemność mi dał na mieszkanie,
tak jak umarłym na wieki.

Gimel.

7
Opasał mnie murem, nie wyjdę,
obciążył moje kajdany.

8
Nawet gdy krzyczę i wołam,
On tłumi moje błaganie;

9
głazami zagrodził mi drogi,
a ścieżki moje poplątał.

Dalet.

10
On dla mnie niedźwiedziem na czatach
i lwem w kryjówce;

11
sprowadził mnie z drogi i zmiażdżył,
porzucił mnie w nędzy;

12
łuk swój napiął i uczynił ze mnie
cel dla swej strzały.

He.

13
Sprawił, że tkwią w moich nerkach
strzały Jego kołczanu;

14
drwią ze mnie wszystkie narody:
jam stale treścią ich pieśni,

15
On mnie nasycił goryczą,
piołunem napoił.

Waw.

16
Starł mi zęby na żwirze,
pogrążył mnie w popiół.

17
Pozbawiłeś mą duszę spokoju,
zapomniałem o szczęściu.

18
I rzekłem: “Przepadła moc moja
i ufność moja do Pana”.

Jeszcze jest nadzieja

Zain.

19
Wspomnienie udręki i nędzy –
to piołun i trucizna;

20
stale je wspomina, rozważa
we mnie dusza.

21
Biorę to sobie do serca,
dlatego też ufam:

Chet.

22
Nie wyczerpała się litość Pana,
miłość nie zgasła.

23
Odnawia się ona co rano:
ogromna Twa wierność.

24
“Działem mym Pan” – mówi moja dusza,
dlatego czekam na Niego.

Polegać na Bogu

Tet.

25
Dobry jest Pan dla ufnych,
dla duszy, która Go szuka.

26
Dobrze jest czekać w milczeniu
ratunku od Pana.

27
Dobrze dla męża, gdy dźwiga
jarzmo w swojej młodości.

Jod.

28
Niech siedzi samotny w milczeniu,
gdy On na niego je włożył.

29
Niech usta pogrąży w prochu!
A może jest jeszcze nadzieja?

30
Bijącemu niech nadstawi policzek,
niechaj nasyci się hańbą!

Kaf.

31
Bo nie jest zamiarem Pana
odtrącić na wieki.

32
Gdyż jeśli uniży, ma litość
w dobroci swej niezmiernej;

33
niechętnie przecież poniża
i uciska synów ludzkich.

Lamed.

34
Gdy pod nogami się depcze
wszystkich jeńców kraju -

35
gdy prawa ludzkie się łamie
w obliczu Najwyższego,

36
gdy gnębi się w sądzie człowieka –
czyż Pan tego nie dostrzega?

Mem.

37
Któż rzekł i stało się,
gdy Pan tego nie nakazał?

38
Czyż nie pochodzi z ust Najwyższego
i niedola, i szczęście?

39
Czemu się skarży człowiek żyjący?
Mąż – na [karę za] grzechy?

Wyznanie grzechów

Nun.

40
Rozważmy, oceńmy swe drogi,
powróćmy do Pana;

41
wraz z dłońmi wznieśmy i serca
do Boga w niebiosach;

42
myśmy grzesznicy – odstępcy:
A Ty nie przebaczyłeś.

Skarga

Samek.

43
Odziałeś się w gniew, by nas ścigać,
zabijałeś, nie miałeś litości.

44
Ukryłeś się za obłokiem,
by prośba nie doszła.

45
Uczyniłeś z nas śmieci, plugastwo
pomiędzy ludami.

Pe.

46
Rozwarli na nas swe usta
wszyscy nieprzyjaciele -

47
naszym działem trwoga i pułapka,
ruina i zniszczenie.

48
Strumienie łez płyną mi z oczu
nad zniszczeniem Córy mego ludu.

Ain.

49
Nie ustaje w płaczu me oko,
bo nie ma ulgi,

50
póki nie spojrzy i nie zobaczy
Pan z niebios.

51
Oko me sprawia ból mojej duszy
z powodu córek mojego miasta.

Prośby wysłuchane

Sade.

52
Łowili mnie stale jak ptaka –
niesłusznie prześladujący;

53
w jamie chcieli mnie zniszczyć:
rzucali na mnie kamienie;

54
wody wezbrały ponad moją głowę:
rzekłem: “Jestem zgubiony”.

Kof.

55
Wzywałem imienia Twego, o Panie,
z przepastnej jamy,

56
słyszałeś mój krzyk: “Nie zatykaj
uszu na moją prośbę!”

57
Zbliżyłeś się w dniu, gdy Cię wzywałem,
rzekłeś – “Nie bój się!”

Prośba obecna

Resz.

58
<Już kiedyś>, Panie, obroniłeś mą sprawę,
ocaliłeś mi życie;

59
Panie, Ty widzisz mą krzywdę,
sprawę mą rozsądź!

60
Ty widzisz całą ich żądzę zemsty,
wszystko, co przeciw mnie knują.

Szin.

61
Ty słyszysz obelgi ich, Panie,
wszystko, co przeciw mnie knują;

62
podstępne słowa mych wrogów,
cały dzień godzą we mnie;

63
popatrz – czy siedzą, czy stoją,
ja jestem treścią ich pieśni.

Taw.

64
Oddaj im, Panie, zapłatę
według uczynków ich rąk:

65
Ześlij ślepotę na ich serca
i na nich Twoje przekleństwo!

66
Dopędź ich gniewem i wyniszcz
spod niebios <Twoich>, o Panie!

Zostaw wpis