Daj się odnaleźć Jezusowi! Zapraszamy na spotkania modlitewne Odnowy w Duchu Świętym. Odnajdź swoją Wspólnotę.

List do Efezjan (Ef 4)

O ŻYCIE ZGODNE Z POWOŁANIEM

O zachowanie jedności

1
A zatem zachęcam was ja, więzień w Panu, abyście postępowali w sposób
godny powołania, jakim zostaliście wezwani,
2
z całą pokorą i cichością, z
cierpliwością, znosząc siebie nawzajem w miłości.
3
Usiłujcie zachować
jedność Ducha dzięki więzi, jaką jest pokój.
4
Jedno jest Ciało i jeden
Duch, bo też zostaliście wezwani do jednej nadziei, jaką daje wasze
powołanie.
5
Jeden jest Pan, jedna wiara, jeden chrzest.
6
Jeden jest Bóg i
Ojciec wszystkich, który [jest i działa] ponad wszystkimi, przez wszystkich
i we wszystkich.

Rozmaitość darów Chrystusowych w jednym Ciele

7
Każdemu zaś z nas została dana łaska według miary daru Chrystusowego.

8
Dlatego mówi Pismo:
Wstąpiwszy do góry wziął do niewoli jeńców,
rozdał ludziom dary.

9
Słowo zaś “wstąpił” cóż oznacza, jeśli nie to, że również zstąpił do
niższych części ziemi?
10
Ten, który zstąpił, jest i Tym, który wstąpił
ponad wszystkie niebiosa, aby wszystko napełnić.
11
I On ustanowił jednych
apostołami, innych prorokami, innych ewangelistami, innych pasterzami i
nauczycielami
12
dla przysposobienia świętych do wykonywania posługi, celem
budowania Ciała Chrystusowego,
13
aż dojdziemy wszyscy razem do jedności
wiary i pełnego poznania Syna Bożego, do człowieka doskonałego, do miary
wielkości według Pełni Chrystusa.
14
[Chodzi o to], abyśmy już nie byli
dziećmi, którymi miotają fale i porusza każdy powiew nauki, na skutek
oszustwa ze strony ludzi i przebiegłości w sprowadzaniu na manowce fałszu.

15
Natomiast żyjąc prawdziwie w miłości sprawmy, by wszystko rosło ku Temu,
który jest Głową – ku Chrystusowi.
16
Z Niego całe Ciało – zespalane i
utrzymywane w łączności dzięki całej więzi umacniającej każdy z członków
stosownie do jego miary – przyczynia sobie wzrostu dla budowania siebie w
miłości.

Chrześcijanin – nowym człowiekiem

17
To zatem mówię i zaklinam [was] w Panu, abyście już nie postępowali
tak, jak postępują poganie, z ich próżnym myśleniem,
18
umysłem pogrążeni w
mroku, obcy dla życia Bożego, na skutek tkwiącej w nich niewiedzy, na skutek
zatwardziałości serca.
19
Oni to doprowadziwszy siebie do nieczułości
[sumienia], oddali się rozpuście, popełniając zachłannie wszelkiego rodzaju
grzechy nieczyste.
20
Wy zaś nie tak nauczyliście się Chrystusa.
21

Słyszeliście przecież o Nim i zostaliście pouczeni w Nim – zgodnie z prawdą,
jaka jest w Jezusie,
22
że – co się tyczy poprzedniego sposobu życia -
trzeba porzucić dawnego człowieka, który ulega zepsuciu na skutek
zwodniczych żądz,
23
odnawiać się duchem w waszym myśleniu
24
i przyoblec
człowieka nowego, stworzonego według Boga, w sprawiedliwości i prawdziwej
świętości.

Zamiast wad – cnoty

25
Dlatego odrzuciwszy kłamstwo: niech każdy z was mówi prawdę do
bliźniego, bo jesteście nawzajem dla siebie członkami.
26
Gniewajcie się, a
nie grzeszcie: niech nad waszym gniewem nie zachodzi słońce!
27
Ani nie
dawajcie miejsca diabłu!
28
Kto dotąd kradł, niech już przestanie kraść,
lecz raczej niech pracuje uczciwie własnymi rękami, by miał z czego udzielać
potrzebującemu.
29
Niech nie wychodzi z waszych ust żadna mowa szkodliwa,
lecz tylko budująca, zależnie od potrzeby, by wyświadczała dobro
słuchającym.
30
I nie zasmucajcie Bożego Ducha Świętego, którym zostaliście
opieczętowani na dzień odkupienia.
31
Niech zniknie spośród was wszelka
gorycz, uniesienie, gniew, wrzaskliwość, znieważenie – wraz z wszelką
złością.
32
Bądźcie dla siebie nawzajem dobrzy i miłosierni! Przebaczajcie
sobie, tak jak i Bóg nam przebaczył w Chrystusie.

Zostaw wpis